infas

Sinds een paar maanden krijg ik steeds maar post van infas, die ik ongeopend meteen weggooi. Positief is dan weer wel dat de brieven prima geschikt zijn om de open haard aan te steken. Ik heb nooit toestemming gegeven om op die manier lastiggevallen te worden en ik word steeds weer met dit soort brieven geconfronteerd. Het is echt triest dat hier belastinggeld wordt verspild, omdat het instituut door het ministerie van Gezinszaken wordt betaald. Ik had verwacht dat er na de derde brief waarop niet werd gereageerd eindelijk eens rust zou komen. Vandaag kwam brief nummer 6. Ik word hier helemaal gek van.

Wat een onbeschoftheid en schandalige manier om me met brieven lastig te vallen! Gelukkig dat ik het telefonisch heb afgehandeld, en ik hoop dat men zich eraan houdt. Ik ben zó boos—dat was voor mij een volstrekte 100% vorm van pesterij. Hoe dan ook had ik nooit gereageerd.

Ik vind het verzamelen van data hier nogal twijfelachtig, zeker als het zogenaamd voor onderzoek is. Ik word willekeurig en anoniem geselecteerd, zodat mijn privacy gewaarborgd is, maar de eerste vragen die ik na de registratie krijg om “kennis te maken” gaan meteen over mijn adres: straat en huisnummer. Ik zou het nog kunnen begrijpen als men vraagt naar de deelstaat of de regio waar je woont. Maar persoonlijke gegevens zoals je adres, je geboortedatum (in plaats van je leeftijd) enzovoort vind ik erg specifiek en niet relevant voor onderzoek naar politiek en economie. Let goed op welke gegevens jullie online delen, mensen!

Er verscheen een mevrouw Langhammer. Ze parkeerde haar auto gewoon op mijn privéterrein zonder vooraf te vragen en wilde met mijn vrouw spreken, waar ze haar naam ook vandaan had. Ze zou van het Infas-instituut zijn en moest een gesprek voeren, omdat haar bezoek immers was aangekondigd. Als er over welk onderwerp dan ook iets te bespreken valt, met name als het gaat om het privéleven, doe dat dan alsjeblieft niet met zo’n vreemde vrouw die zich niet eens kan legitimeren en mensen ongevraagd lastigvalt…