CenCal WebDesign

Ik ging naar het hoofdkantoor in Santa Barbara om een paar belangrijke documenten in te leveren. De deur was op slot. Men zei dat ik een visitekaartje moest pakken van een klein apparaatje bij de voordeur. Wauw, ik dacht dat covid voorbij was—blijkbaar niet.

Het lijkt alsof ik telkens andere informatie kreeg toen ik belde. Uiteindelijk heb ik bericht gekregen nadat ik terugbelde: zij hadden afgesproken dat ze me zouden bellen, maar dat mijn vervoer niet was goedgekeurd om 15.30 uur de dag voordat ik het nodig had. Ze zeggen dat het te laat was, maar ik was dit proces al veel eerder begonnen, dus ik weet dat het niet te laat was. Bijna had ik er niet van kunnen genieten om een zeer belangrijke arts in Stanford Medical te bezoeken voor een serieus gezondheidsprobleem, waarvoor ik al drie maanden van tevoren een afspraak had. Als ik de eerste keer de juiste informatie had gekregen, was het allemaal wel goed gekomen. Tijdens dit probleem heb ik nu wel gesproken met een paar medewerkers die goed geïnformeerd zijn. Ik hoop alleen dat het met mijn afspraak in de toekomst allemaal goedkomt.

Ik ben hier niet geweest, maar het is echt slecht.

Ik heb nu al meer dan vier jaar lang verschrikkelijke medische problemen doorstaan. Ik wil mijn mensenrechten terug, alsjeblieft. Als jullie nog een keer extra willen bijdragen aan het lijden van mensen, zoek dan een andere baan. Ik geef niet om dat jullie geld verdienen met de tijd die mensen van hen wordt afgenomen; jullie zijn het probleem. Ik heb te vaak gezien dat artsen aantonen dat ze vooral uit zijn op nalatigheid en het schenden van mensenrechten, terwijl ze proberen zichzelf moreel voor te doen op papier. En in de meeste gevallen kan de verzekeraar de arts niet gewoon zeggen: “Doe je werk.” Toch zie ik genoeg mensen die aftekenen dat ik alleen maar ziek ben als levenshouding en wegkijken alsof dit niet hetzelfde is als een doodvonnis. Dat is misselijkmakend en ontzettend laag. Mensen sterven langzaam, gemarteld door ziekte, omdat jullie je werk niet doen. Dit is een schending van gezondheid, welzijn en veiligheid. Het maakt me echt misselijk dat jullie proberen de stress van het totaal geen controle hebben over je gezondheid nog erger te maken door dezelfde psychologische gaslighting te gebruiken als artsen en anderen doen. Doe beter. Wees beter. Want je wordt alleen maar herinnerd als nog een systeem/instantie die mensen ongezond wil houden in plaats van gezond, terwijl jullie een vals verhaal verkopen van helpen en steunen om gezond te worden. Nee—jullie vertragen tot ze sterven aan ziektes waar jullie geen behandeling voor willen regelen. Jullie enige belofte is dat jullie daar staan en ervoor zorgen dat ze zieker worden, zonder middelen, behalve mensen die je aan het lijntje houden met duizend afleidingen in je oor, terwijl jij je situatie van leven en dood voor de zoveelste keer moet uitleggen omdat jullie niet georganiseerd zijn. En jullie willen dat ze het vooral opnieuw kunnen gebruiken om je te gaslighten en af te leiden van het feit dat het nooit wordt opgelost door mensen van wie hun baan en eed hen juist daaraan binden. Dank jullie wel dat jullie mijn leven hebben afgenomen. Ik weet zeker dat al die andere mensen die jullie ook zo hebben behandeld hetzelfde zouden zeggen. Dank voor de ontmenselijking. Dank voor het gevoel van uitzichtloosheid. Jullie hebben normale mensenrechten afgenomen—ik ben daar zo dankbaar voor. En natuurlijk verdienen jullie dat mensen beleefd zijn terwijl jullie dat doen. (Sarcasme.) Hoe dan ook hoop ik dat er snel een zorgsysteem bestaat dat niet wil dat mensen stilletjes wegkwijnen in ondraaglijke pijn. Dank je.